Ścieżka przyrodnicza

Ścieżka przyrodnicza

Warto rozejrzeć się w swoim otoczeniu i poszukać ścieżek przyrodniczych, czyli tworzących trasę spacerową opisów przyrody. Pozwala to odkryć takie miejsce w zupełnie inny sposób niż dotychczas.

Tabliczki

Najłatwiej jest jeżeli taka ścieżka jest wyznaczona kolejnymi tablicami czy innego rodzaju oznaczeniami z informacją co jest w pobliżu danej stacji, na co zwrócić uwagę lub czego poszukać. Wtedy mamy gotową trasę i gotowe zadania dla dzieci i w takiej sytuacji wszystko powinno iść sprawnie, bez nadzwyczajnego wysiłku – dzieci chętnie biegną od jednej tabliczki do drugiej, traktując to jak formę gry. Czytające dzieci dodatkowo mają satysfakcję z tego, że same mogą odczytać opis kolejnego miejsca. Dla mniejszych dzieci trzeba oczywiście zrobić skrót treści (z wyczuciem – żeby nie zanudzić szczegółami). Warto wyłapać kilka najciekawszych rzeczy i zrobić z nich motyw przewodni, powtarzając przy różnych okazjach, żeby była szansa, że jakieś ciekawostki przyrodnicze zapadły dziecku w pamięć.

Nie ma tabliczek

Jeżeli nie ma w dostępnej okolicy tego rodzaju ścieżki to oczywiście poziom trudności znacząco rośnie. Wtedy trzeba poszukać opisu jakiejś pobliskiej nieoznaczonej formalnie trasy w internecie (np. z zaznaczonymi bardzo starymi drzewami czy innego rodzaju pomnikami przyrody), a jeśli i to zawiedzie, to pozostaje tylko przejść się samemu na spacer po lesie, dookoła jeziora, po parku i przygotować kilka ciekawostek i wybrać kilka miejsc, które będą naszymi stacjami ścieżki przyrodniczej (albo gotowe charakterystyczne miejsce, albo można samemu takie miejsce przygotować – ułożyć kilka kamieni czy patyków w jakiś specjalny sposób itd.). To też się udaje natomiast wtedy warto to zrobić w formie podchodów czyli poszukiwania kolejnych przystanków według opisu, podpowiedzi czy zdjęć. Zdecydowanie nie warto wtedy skupiać się na szczegółowych opisach przyrody, wystarczy jakaś pojedyncza ciekawostka, bo dzieci w takiej formule skupią się głównie na obserwacji okolicy w celu odnalezienia następnego miejsca, w przeciwieństwie do oznaczonej ścieżki, gdzie od razu widać gdzie trzeba iść i obserwacje prowadzi się przy odnalezionej stacji według opisu.

Podsumowanie

Ścieżki przyrodnicze są dla dzieciaków bardzo fajną zabawą, bo to z ich punktu widzenia po prostu bieganie na świeżym powietrzu z dodatkowymi zadaniami, rzadko kiedy dzieci nie lubią takiego sposobu spędzania czasu. Trzeba tylko uważać żeby nie zanudzić szczegółami, oczywiście jednym z celów jest to, żeby czegoś się przy takiej okazji dowiedzieli, ale jeżeli znużymy ich odczytywaniem tekstu na dwie strony A4 to nic z tego nie będzie. Oczywiście będą też sytuacje, że coś szczególnie ich zaciekawi i wtedy trzeba próbować rozwijać temat (albo obiecać, że doczytacie po powrocie do domu).


Ciekawe? Podziel się!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *